SEVGİLİLER GÜNÜ  Günün rengi: KIRMIZI  Sevgi, insanın kendi bilincini aşarak; partneri, doğayı ve Yüce Yaratan’la görünmez bir bağ kurma duygusudur. İlla karşı cinsle sınırlı değildir; bir insan, her şeyi sevip değer vererek, saygı göstererek de sevgiyle dolabilir. Sevgi, bedenle başlar, bilinçle derinleşir, ruhla sonsuzlaşır. Bugün Sevgililer Günü… Kırmızı güller, çikolatalar, vitrinlerdeki renk cümbüşü… Her yerde “sevgi” hatırlatılıyor. Ama sevgi, bir güne sığmaz. Bir kitaba dalarken hissedilen merak, bir çiçeğe bakarken duyulan şefkat, dört ayaklı dostumuzun gözlerinde yansıyan sadakat, birinin yüzünü gülümseten küçük bir iyilik… İşte gerçek Sevgililer Günü, her gün yaşanandır. Sevgi, sadece birine ait değildir; dostlara, kardeşlere, anneye, babaya, çocuğa, doğaya, can dostlarımıza ve paylaşabildiğimiz her şeye dokunur. Hayatın küçük anları, aslında en büyük sevgiyi barındırır: bir kahve paylaşımı, bir tebessüm, bir teşekkür, bir sarılma… Sevgi ile yoğrulmuş, aydınlık dolu bir AŞK dolu günler, işte budur. Bugün, kırmızı renklerle hatırlatılıyor olabilir ama sevgiyi kırmızıya, bir güne veya bir karta hapsetmek, sevgiyi eksik anlatır. Gerçek sevgi, kapitalizmin dayattığı “özel günlerden” bağımsızdır; hayatın her anında hissetmek ve hissettirmek gerekir. Her gün sevgiyi paylaşmak, çoğaltmak… İşte asıl kutlanması gereken şey budur. Sevgi, gözlerde, kalplerde, sözlerde ve küçük iyiliklerde yaşar. Sevgiyle bakın hayatınıza. Dostlarınızı, kardeşlerinizi, minik kalplerinizi, can dostlarınızı ve kendinizi unutmayın. Sevgiyle dolu olun, sevenlerinizle kalın. Çünkü sevgi, paylaşıldıkça büyür ve hayatın kendisidir.